Jennifer M. Gurney tarafından yapılan yeni bir tıbbi incelemede belirtilen çalışmalara göre, taze tam kan nakli, muharebe yaralılarının hayatta kalma oranını standart bileşenli kan terapisine kıyasla beş kata kadar artırabilir; bu bulgu, ordunun aktif savaş sırasında yaralanma noktasına yakın yerde taranan askerlerden doğrudan kan toplamaya yönelik sistemi olan "yürüyen kan bankalarının" genişletilmesini savunuyor.
İnceleme, bir asırlık savaş alanı transfüzyon geçmişinin izini sürüyor ve Gurney'in ortak yazdığı, 1.100'den fazla savaş zayiatının yer aldığı 2022 tarihli bir çalışmaya atıfta bulunuyor; bu çalışma, sıcak taze tam kan alan, yani canlı bir donörden toplandıktan kısa bir süre sonra kan nakledilen hastalar arasında hayatta kalma oranının, yalnızca bileşen terapisi alan, kırmızı hücrelere, plazmaya ve trombositlere ayrılan ve ayrı ürünler olarak nakledilen hastalarla karşılaştırıldığında beş kat arttığını tespit etti. 2009'da 350'den fazla savaş zayiatı üzerinde yapılan bir araştırma, benzer şekilde, taze tam kanın, tek başına bileşen tedavisine göre daha yüksek hayatta kalma oranıyla ilişkili olduğunu buldu.
Yürüyen bir kan bankası, bir birimdeki askerleri konuşlandırılmadan önce kan grubu ve bulaşıcı hastalık riski açısından önceden tarayarak çalışır; böylece bir yaralının acilen kana ihtiyacı olduğunda, yalnızca arkadan gönderilen depolanmış kan ürünlerine güvenmek yerine, yakınlardaki taranan bağışçılardan kanın verilmesi için dakikalar ila saatler içinde çağrılabilir. İnceleme, bunu, yürüyen kan bankalarından alınan taze tam kanın, halihazırda ordunun kan programı aracılığıyla sağlanan standart kan ürünlerinin yerine geçmek yerine onları takviye ettiği "katmanlı bir yaklaşım" olarak tanımlıyor.
İncelemeye göre kanama, hem askeri hem de sivil travma bakımında hayatta kalabilecek yaralanmalardan kaynaklanan ölümlerin önde gelen nedeni olmaya devam ediyor. Journal of the American Medical Association'da 2017 yılında yayınlanan ayrı bir araştırma, yaralanmadan sonraki 36 dakika içinde nakledilen muharebe yaralılarının daha sonra nakledilenlere göre önemli ölçüde daha yüksek hayatta kalma oranlarına sahip olduğunu ortaya çıkardı; bu da kanın yaralanma noktasına mümkün olduğunca yakın bir yerde verilmesi durumunu güçlendiriyor.
İnceleme, bu dersin bir asırlık Amerikan savaşları boyunca nasıl tekrar tekrar öğrenildiğini ve kaybedildiğini izliyor. Birinci Dünya Savaşı'nın sonuna gelindiğinde Amerikan askeri hastanelerinde tam kan nakli yaygın olarak uygulanıyordu; yalnızca 1918'de 10.000'den fazla kan nakli gerçekleştirildi. Bu yetenek, ABD'nin yerleşik bir kan bankacılığı sistemi olmadan çatışmaya girdiği İkinci Dünya Savaşı'na taşınmadı. Savaşın başlarında, gezici "kanama ekipleri" cephe yakınındaki bağışçılardan taze tam kan topladı ve Mart 1945'e gelindiğinde ABD, Avrupa ve Pasifik bölgelerine ayda 62.000 üniteye kadar tam kan gönderiyordu.
Bu model savaştan sonra tekrarlandı. Kore Savaşı operasyonel bir askeri kan programı olmadan başladı ve ilk kan sevkiyatı sabaha kadar gerçekleşmedi.
Savunma360 Stratejik ve Teknik Değerlendirme (Hava Sistemleri)
Modern hava harbi; düşük görünürlük (stealth), AESA radar füzyonu, görüş ötesi (BVR) mühimmat kabiliyeti ve insanlı-insansız takım (MUM-T) konsepti üzerine inşa edilmektedir. Study backs walking blood banks to save wounded troops kapsamında kaydedilen ilerleme, hava üstünlüğü ve derin taarruz (SEAD/DEAD) kapasitesinin bölgesel caydırıcılıktaki rolünü pekiştirmektedir.